Τις μέρες που βρίσκομαι στη Λευκωσία μου αρέσει να αφιερώνω λίγο χρόνο για κάποιες επισκέψεις, που εγώ προσωπικά τις θεωρώ κάτι σαν προσκύνημα. Έτσι κι αλλιώς η πρωτεύουσα της Κύπρου είναι ένα ζωντανό μουσείο, που συγκινεί πιστεύω κάθε επισκέπτη της.
Μία από αυτές τις επισκέψεις μου ήταν προχθές το βράδυ στην παλιά Λευκωσία. Κάθε φορά που επισκέπτομαι την παλιά πόλη νιώθω παράξενα!! Εντός των τειχών της υπάρχει μια ρομαντική ησυχία παντού, που αυτόματα σου δημιουργεί εικόνες. Νομίζω ότι δεν οφείλεται στην έλλειψη κόσμου, ο οποίος την κατακλύζει καθημερινά, αλλά μάλλον στο σεβασμό που εμπνέει η ιστορικότητα του τόπου. Και δε μπορείς να νιώσεις διαφορετικά όταν βρίσκεσαι εκεί, λίγο η ενέργεια που εισπράττεις, λίγο οι διηγήσεις από τους ανθρώπους που ζουν εκεί, σου δημιουργείται αυτή η διάθεση.
Στα τείχη της παλιάς πόλης υπάρχουν τρεις πύλες που λειτουργούσαν ως παραδοσιακές είσοδοι των τειχών. Η Πύλη της Αμμοχώστου στα ανατολικά, η Πύλη της Πάφου στα δυτικά και η Πύλη της Κυρήνειας στα βόρεια. Και οι τρεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον όχι μόνο για το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό τους ύφος αλλά και για την ιστορία τους. Η πλέον καλοδιατηρημένη είναι η Πύλη της Αμμοχώστου, στη λεωφόρο Αθηνάς, που χρησιμοποιείται σήμερα ως συναυλιακός και εκθεσιακός χώρος.
Εικ. 1η : Η Πύλη της Αμμοχώστου
Η Λευκωσία μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μοιράστηκε στα δύο και σήμερα εξακολουθεί να είναι μοιρασμένη. Το μεγαλύτερο μέρος της εντός των τειχών περιοχής ανήκει στο κατεχόμενο από τους Τούρκους τμήμα του νησιού. Μετά την είσοδο του Κυπριακού κράτους στην ΕΕ η Λευκωσία είναι η μόνη διχοτομημένη πρωτεύουσα της Ευρώπης και είναι μια πόλη που περιμένει να ξαναβρεί το πρόσωπό της..... Μένει να ελπίζουμε.......
