"Σκουλαρίκια με άρωμα Ανατολής"

Τα σκουλαρίκια που σας παρουσιάζω σήμερα είναι εμπνευσμένα από διάφορα αντικείμενα και έργα τέχνης της  Ανατολής.

Είναι φτιαγμένα από μπρούντζο και ημιπολύτιμες πέτρες.

Μπορούν να φορεθούν και τα δύο όταν κάποια μπορεί να τα υποστηρίξει.

Προσωπικά θα πρότεινα να φορεθεί μόνο στο ένα αυτί.  Νομίζω ότι έτσι δίνει μια πινελιά, έναν αέρα, ένα διακριτικό άρωμα από την Ανατολή!!

"Βραχιόλι με μαργαριτάρια"

Κάπου διάβασα ότι τα βραχιόλια που δεν έχουν κίνηση και στέκονται σταθερά στο χέρι δίνουν μια ξεχωριστή φινέτσα και ομορφιά.  Πάνω σ΄αυτό λοιπόν στάθηκα κι εγώ σ΄αυτήν μου την προσπάθεια.

Έφτιαξα ένα βραχιόλι σταθερό, που να προσαρμόζεται εύκολα σ΄όλα τα χέρια και το στόλισα με  δύο ειδών μαργαριτάρια. 

Ο σκελετός του βραχιολιού και τα δεσίματα των μαργαριταριών είναι από επιχρυσωμένο μπρούντζο.

Πείτε μου τη γνώμη σας γι΄αυτήν μου την προσπάθεια......θα με βοηθήσει να την εξελίξω.

Σας φιλώ και σας εύχομαι να έχετε μια χαρούμενη και ανοιξιάτικη εβδομάδα από αύριο με το καλό!!

"Δαχτυλίδι με μαύρο όνυχα"

Για τον μαύρο όνυχα έχω γράψει σε παλαιότερη ανάρτησή μου.  Είναι μια πέτρα πολύ αγαπημένη και νομίζω ότι χαρίζει ιδιαίτερη φινέτσα στο κόσμημα.  

Το σημερινό δαχτυλίδι είναι φτιαγμένο με επιχρυσωμένο μπρούντζο και ταγιαριστό μαύρο όνυχα.

Φοριέται στον δείκτη και τον μέσο και συνδυάζεται εύκολα με πάρα πολλά ρούχα μας.

Σας εύχομαι να περάσετε ένα ευχάριστο τριήμερο!!!

Σας φιλώ

"ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ"

Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά γεμάτη υγεία, αγάπη, χαρά και δύναμη!!

Και μια και το ΄χει η μέρα, διαλέξτε όποιο από τα  γούρια μου σας αρέσει........ είμαι σίγουρη ότι θα σας δώσει  λίγη παραπάνω χαρά και αισιοδοξία και που ξέρετε....... ίσως και αυτό που επιιθυμείτε περισσότερο μέσα στο 2012.........μακάρι!!!!

"ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ"

"Tο παραμύθι της ΑΥΡΑΣ"

Ήταν μια κρύα νύχτα του Φλεβάρη.  Έξω το χιόνι έπεφτε πυκνό και αγκάλιαζε κάθε τι που έβρισκε μπροστά του. Εκεί σε μια μικρή και όμορφη πόλη του Βορρά, εκείνη τη χιονισμένη νύχτα,  ήλθε στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Ήλθε και γέμισε χαρά όλη την οικογένεια.  Ήταν το τέταρτο στη σειρά παιδί τους και το τρίτο κορίτσι.  Η μανούλα του το κρατούσε απαλά στην αγκαλιά της και  του έδινε με όλη της την ψυχή την αγάπη της. Ήταν το στερνοπούλι της όπως το έλεγε. Ευχόταν γι΄αυτό το μικρό σπλάχνο της  τόσα πολλά. Να ΄ναι  προ πάντων γερό, να ΄χει στη ζωή του τύχη και να ΄ναι γεμάτο χάρες κι αρετές. Έκλεισε τα μάτια της και παρακάλεσε την Παναγιά να΄ναι πάντα κοντά του, να του δίνει δύναμη και υπομονή και να το προστατεύει από κάθε τι κακό στη ζωή του. Να μπορεί να φανεί χρήσιμο στον κόσμο που ήλθε και να προσφέρει με όποιον τρόπο αυτό μπορεί στον διπλανό του. Κι  ύστερα του έδωσε ένα ζεστό φιλί, το ακούμπησε στην κούνια του να κοιμηθεί κι έγειρε κι αυτή κουρασμένη στο μαξιλάρι της. 

Ξαφνικά το μικρό δωμάτιο του Νοσοκομείου γέμισε φως.  Ένα φως που την έκανε να σαστίσει.  Κατά βάθος όμως ένιωθε μια γλυκιά ανατριχίλα, ένα όμορφο και γλυκό συναίσθημα.  Στράφηκε αμέσως στην κούνια που είχε αφήσει το βρέφος της. Ένα μικρό αγγελούδι χόρευε και τραγουδούσε πάνω από την κούνια.  Το μωρό ήταν ήρεμο και κοιμόταν. Ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο στόλιζε το μικρό προσωπάκι του.   Κάπου κάπου το μικρό αγγελάκι πλησίαζε πιο κοντά στο βρέφος και κάτι ψιθύριζε στο αυτάκι του.  Ναι ναι, του ΄δινε μία μία τις χάρες που τόσο πολύ λαχταρούσε η μανούλα του.  Καλοσύνη, Σύνεση, Εντιμότητα, Φιλευσπλαχνία, Δικαιοσύνη, Δύναμη, Υπομονή, Καρτερικότητα.  Αυτά τα μεγάλα δώρα ήταν τα πρώτα δώρα που πήρε η μικρούλα, ύστερα από την αγάπη των γονιών της.  Τέλος, το μικρό αγγελάκι πετώντας χαμογελαστό δίπλα στο μαξιλάρι της μανούλας, της ζήτησε να φροντίσει ώστε το μικρό της κοριτσάκι να αξιοποιήσει όλες αυτές τις αρετές που δέχθηκε.   Και η μανούλα χαρούμενη αλλά και σαστισμένη ακόμη, του  έδωσε την υπόσχεση : «Θα φροντίσω να μεγαλώσει αυτό το παιδί έχοντας σαν οδηγό όλα αυτά που τόσο απλόχερα του χάρισες!!  Όσο ζω και αναπνέω θα είμαι κοντά του και θα το φροντίζω».  Το μικρό αγγελούδι τότε άρχισε να σιγοτραγουδά ένα τραγούδι που η μελωδία του γέμισε το μικρό δωμάτιο με χρώματα απαλά που έδιναν φως σε κάθε γωνιά του.  Άνοιξε τα φτερά του και πήρε στην αγκαλιά του το μωρό λέγοντάς του :  «Η αγκαλιά μου αυτή είναι το μεγαλύτερο δώρο μου.  Είναι η καλή μου ΑΥΡΑ.  Θα την έχεις πάντα μαζί σου και θα φροντίζεις να την χαρίζεις  όπου βρεθείς».  Μ΄αυτά τα λόγια ο μικρός άγγελος έφυγε αφήνοντας στο δωμάτιο μια γλυκιά ΑΥΡΑ που έκανε την μανούλα να ξυπνήσει ήρεμη και γαλήνια.  Κοίταξε δίπλα της το μωρό της που κοιμόταν και ευχήθηκε το όνειρό της να βγει αληθινό.  Πίστευε βαθιά μέσα της πως το κοριτσάκι της θα ΄χει σ΄όλη της τη ζωή αυτή την καλή αύρα που θα την νιώθει κάθε ένας που θα είναι κοντά της και θα την αγαπά.  Πίστευε επίσης πως θα ΄χει τη δύναμη και  την υπομονή να μεγαλώσει την κορούλα της μ΄όλες αυτές τις αρετές που ο μικρός άγγελος της χάρισε.

Τα χρόνια περνούσαν και  το κοριτσάκι μεγάλωνε κάτω από το αυστηρό αλλά γεμάτο αγάπη βλέμμα των γονιών της.  Η μανούλα της φρόντιζε να κρατά πάντα την υπόσχεσή της.  Της  δίδασκε με τις δικές της πράξεις την καλοσύνη, τη δικαιοσύνη, την υπομονή, την εντιμότητα,  και την αγάπη για τον συνάνθρωπο.  Και περνώντας τα χρόνια το μικρό κοριτσάκι έγινε μια κοπέλα γεμάτη χαμόγελο, χαρά και αισιοδοξία!!!  Ήταν η χαρά μέσα στο σπιτικό τους.   Η καλή της ΑΥΡΑ υπήρχε παντού, σε ότι κι αν έκανε, όπου κι αν βρισκόταν. Οι άνθρωποι που την αγαπούσαν το ένιωθαν και μάλιστα επεδίωκαν τη συντροφιά της.   Όμως ήλθαν και δύσκολα χρόνια.  Ο γεμάτος δύναμη και περηφάνια πατέρας τους αρρώστησε και πέθανε.  Άφησε αυτήν την μανούλα μόνη με τα τέσσερα ορφανά της.   Οι ευθύνες που της άφησε όμως την δυνάμωσαν ακόμη πιο πολύ.  Πήρε τη ζωή στα χέρια της και αγωνίστηκε σκληρά.   Η μικρή της κόρη, το στερνοπούλι της, ήταν πάντα κοντά της.  Κολλημένη κυριολεκτικά στο φουστάνι της.  Η μανούλα ήταν γι΄αυτήν το ΠΑΝ.  Χωρίς αυτήν ένιωθε ότι δεν θα υπήρχε ο κόσμος. 

Πέρασαν πολλά χρόνια.  Όλα τα παιδιά της μανούλας μεγάλωσαν, σπούδασαν, αποκαταστάθηκαν, έκαναν τις δικές τους οικογένειες.  Το στερνοπούλι της μεγάλωσε κι αυτό.  Την  είδε να μεγαλώνει να γίνεται, κοπέλα, γυναίκα, σύζυγος, μητέρα.  Ζούσε κοντά της, την  χαιρόταν και την καμάρωνε.  Σ΄όλες τις δυσκολίες έπαιρνε δύναμη απ΄αυτήν.  Βαθιά μέσα της πίστευε ότι αυτό το κορίτσι ήταν ευλογημένο.  Είχε πάρει τόσα δώρα με τη γέννησή του ώστε τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι ικανό να την γονατίσει.  Γιατί η ζωή πραγματικά προσπάθησε να την γονατίσει πολλές φορές.  Όμως πάντα κατάφερνε να στέκεται όρθια, δυνατή, χαμογελαστή και αισιόδοξη!!!  Και αυτήν την χαρά, την αισιοδοξία και την αγάπη της για τη ζωή προσπαθεί συνεχώς να την μεταδίδει στους γύρω της.  Με την γλυκιά ΑΥΡΑ που έχει,  νιώθει ότι ξεπερνά πολλά, δυσκολίες, αδυναμίες, χιλιάδες καθημερινά προβλήματα.

"Χριστουγεννιάτικα γούρια" Νο 1

Πως πέρασε τόσος καιρός από τότε που άρχισα να φτιάχνω τα χριστουγεννιάτικα δεν το έχω καταλάβει. Πεσμένη με τα μούτρα κυριολεκτικά για να τελειώσω ό,τι έπρεπε να παραδοθεί, έμεινα για λίγο καιρό μακριά από τη γειτονιά μας!!!

Κάπου κάπου φωτογράφιζα μερικά και τώρα νομίζω ότι ήλθε η ώρα να σας τα δείξω!!

Γούρια λοιπόν για τα Χριστούγεννα και για τον καινούργιο χρόνο που έρχεται!!!  Κρεμάστε τα στην εξώπορτά  σας και διώξτε μακριά ό,τι σας "χαλά"!!! 

Γεμίστε με καλή ενέργεια το σπίτι σας ακούγοντας τα κουδουνάκια κάθε φορά που ανοιγοκλείνετε την εξώπορτα!!

Είναι νομίζω μια πολύ καλή και οικονομική πρόταση για δώρο στους καλούς μας φίλους.  Χαριτωμένο, φωτεινό, γεμάτο χρώματα και προπάντων καλή ΑΥΡΑ.  

Την τελευταία λέξη κρατείστε την στο μυαλό σας.  Σε λίγο καιρό έχω να σας διηγηθώ ένα όμορφο και γλυκό παραμύθι, μια ιστορία σαν αυτές που ακούγαμε όταν ήμασταν μικρά από τις γιαγιάδες μας!!!

Σας φιλώ και σας εύχομαι να έχετε μια όμορφη, ήρεμη και δημιουργική εβδομάδα!!!

Καρφίτσες

Καρφίτσες πέτου πάλι σήμερα σε τρεις εκδοχές.  Είναι βολικές και ταιριάζουν με όλα τα χρώματα!!

Είναι φτιαγμένες με μέταλλο αλπακά, μπρούντζο και τσιπς από ημιπολύτιμες πέτρες.

Το μέταλλο αλπακά αφού πήρε το επιθυμητό σχήμα, τρίφτηκε, γυαλίστηκε, σφυρηλατήθηκε και πέρασε μια βόλτα από τα υλικά μου για να διαλέξει αυτά που του ταιριάζουν.

Διάλεξε κόκκινα και πράσινα τσιπς και πετρούλες, τα φόρεσε, κοιτάχθηκε στον καθρέφτη και έσκασε ένα χαμόγελο ικανοποίησης.  Το ψυχρό μέταλλο είχε μεταμορφωθεί σε καρφίτσα!!!

Σας εύχομαι να περάσετε ένα όμορφο και ζεστό  Σαββατοκύριακο!!!

"Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κρεμάστρα όλο χάρη και τσαχπινιά"

Είχε έλθει με τα χειμωνιάτικα από το καθαριστήριο.  Δεν ήθελα λοιπόν να την πετάξω κι εκείνη το καταλάβαινε!!!  Κάθε φορά που άνοιγα την ντουλάπα μου την έβλεπα μπροστά μου.  Τη λυπόμουν τη καημενούλα, έτσι αδυνατούλα και γυμνή που την έβλεπα να κρέμεται.  Απ΄την άλλη την ένιωθα να μου φωνάζει  ψιθυριστά !! "Λυπήσουμε σε παρακαλώ και ντύσε με την καημενούλα" μου έλεγε κάθε φορά.  "Αργότερα, έχω δουλειά τώρα" της απαντούσα βιαστικά για να την αποφύγω.  Βέβαια τι θα μου κόστιζε να βάλω πάνω της ένα πουκάμισο.......το πολύ πολύ να το ξανασιδέρωνα!!!!   Και την άφηνα να πλαντάζει στο κλάμα.

Πέρασε λίγος καιρός, το κρύο δυνάμωσε, φορέσαμε κι εμείς τα πιο ζεστά ρούχα και η κρεμάστρα κρεμόταν ακόμη γυμνή και καχεκτική  στη ντουλάπα.   Το ψιθύρισμά της τώρα είχε μετατραπεί σε κραυγή απόγνωσης και απελπισίας.  "Τι θα γίνει επιτέλους με μένα, θα πάρω κάποτε σειρά"  φώναζε και χτυπιόταν.  Φοβήθηκα μη μου πάθει τίποτα κι έχω και τύψεις. Έτσι αποφάσισα να την αποζημιώσω για τα καλά.   "Όχι καλή μου, δε θα σου φορέσω ρούχα" της είπα χαρούμενα "κοσμήματα και στολίδια θα σου βάλω".  Κάπου εκεί στην άκρη ήταν τα γούρια που έφτιαχνα εκείνες τις μέρες.  "Να την βάλουμε την κακομοίρα στην παρέα μας"  τα ρώτησα.  Κι αυτά άρχισαν τα κουδουνίσματα, τις χαρούλες, και τα γέλια.   

Πήρα το πιο φανταχτερό γούρι  και το κρέμασα πάνω της, της έδεσα φιόγκους με τις πιο λαμπερές κορδέλες, της φόρεσα κουδουνάκια  και πάνω πάνω στην κορυφή της φόρεσα για καπέλο ένα μεγάλο 2012. 

Πω πω πω χαρά!!!!  Γέμισε το εργαστήρι μου χάχανα!!!   Τότε άρχισαν τα τραγούδια.........όλοι μαζί, πέτρες, κορδόνια, κουδουνάκια, κορδέλες, μέταλλα, στολίδια κι εγώ μπήκαμε σ΄ένα χαρούμενο χορό που κράτησε ώρες!!!!

"Θα ΄σαι το δικό μου γούρι για το 2012" της είπα γλυκά και βλέποντάς την έτσι στολισμένη την καμάρωσα!!  Μου χαμογέλασε γλυκά, κουνώντας τα κουδουνάκια της και έτσι.............έζησε αυτή καλά κι εμείς καλύτερα!!!!

Την φωτογράφισα και την έβαλα στην εξώπορτα!!!  Θα μείνει εκεί για όλο το χρόνο για να μου θυμίζει   πόσο όμορφα πέρασα όσο την στόλιζα!!!

Μπήκαμε πια φίλες μου στην περίοδο που θα πρέπει κάτι να κάνουμε, κόντρα σε όσα κακά συμβαίνουν γύρω μας, για να αλλάξει η διάθεσή μας και να αρχίσουμε να μπαίνουμε στο πνεύμα των γιορτών.  Από σήμερα λοιπόν, ας κάνουμε ότι μπορούμε για να δώσουμε μια νότα χαράς και αισιοδοξίας με όποιον τρόπο μπορεί κάθε μια μας!!!

Σημείωση :  Η ανάρτηση αυτή είναι η δική μου απάντηση στο κάλεσμα/παιχνίδι της καλής φίλης Ρένας.

"Καρφιτσώστε την στο πέτο"

Καλησπέρα φίλες μου και καλή εβδομάδα!!!  Τον τελευταίο καιρό ξέρω ότι σας έχω παραμελήσει λιγάκι. Λίγο που με έχει συνεπάρει η  προσπάθεια υλοποίησης καινούργιων ιδεών που έχω κατά καιρούς και δουλεύω στο μυαλό μου,  λίγο οι παραγγελίες για γούρια που δεν τελειώνουν, έχω αφοσιωθεί κυριολεκτικά και δε βγαίνω από το εργαστήρι μου.  Όμως προσπαθώ να ξεκλέψω λίγο χρόνο, να μπω βιαστικά στα σπιτάκια σας και  σας καμαρώσω.  Η αλήθεια είναι ότι χάνω πολλά από τη γειτονιά αυτόν τον καιρό αλλά ελπίζω ότι θα επανέλθω σύντομα.

Και  μια λοιπόν και ο καιρός έχει κρυώσει πια και τα χοντρά παλτό έχουν βγει από τις ντουλάπες, είπα να φτιάξω......τι άλλο, καρφίτσες για το πέτο και όχι μόνο!!!  Μια ιδέα για καρφίτσα σας δείχνω σήμερα φτιαγμένη με μέταλλο αλπακά.  Ο σχεδιασμός της απλός και εύκολος, η διαδικασία κατασκευής της όμως απαιτεί υπομονή, επιμονή και βέβαια μεγάλη όρεξη!!!  

Καρφιτσώστε τες όπου εσείς θέλετε.......στο πέτο, στην μπασμίνα, στο χοντρό ζιβάγκο.

Σε επόμενη ανάρτηση σκοπεύω να σας δείξω ολόκληρη τη σειρά που έφτιαξα φέτος.

Μέχρι τότε......σας φιλώ και σας αγαπώ!!!!!

"Pearl ring", ένα μικρό δείγμα της νέας μου συλλογής!!

Αυτόν τον καιρό, ανάμεσα στα γούρια και τα στολίδια, προσπαθώ να υλοποιήσω κάποιες νέες ιδέες μου.  Το δαχτυλίδι που σας δείχνω είναι μέσα στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας.  Τα υλικά του  είναι ο επιχρυσωμένος μπρούντζος και οι πέρλες.  Είναι δεμένα μεταξύ τους με μια νέα τεχνική που ακόμη τη δουλεύω και προσπαθώ να την τελειοποιήσω. 

Σε μια κατάσταση αναμονής, σε μια κατάσταση απογοήτευσης  όλοι μας προσπαθούμε  να ελπίζουμε για το καλύτερο,  ας ευχηθούμε  να επικρατήσει στους "μεγάλους" σύνεση και λογική ώστε οι αποφάσεις τους να μην παρασύρουν όλους μας στον όλεθρο.